غزل شمارهٔ ۳۴۶۰

برداشت: پیچ و خم‌ها جزو ویژگی‌های زندگی هستند و زندگی بدون این تغییرات و تنوعات معنا ندارد، همان‌طور که آب تنها در جریانی پیوسته و با تغییر شکل حرکت می‌کند.

برداشت: روح انسان در بدن مادی خود آرامش پیدا نمی‌کند، همان‌طور که آب درون لایه‌های سنگ‌ریزها وجود دارد و به آرامی به صورت قطره‌ای به وجود می‌آید.

برداشت: آه، برای سالخوردگان هیچ انتخابی وجود ندارد، چرا که تیر پرواز آنها به کمان تعلق دارد.

برداشت: در دل نیکان، سخنان بدیگان تأثیر منفی دارد و همانند سنگی گرانبها در ترازویی است که ارزش آن را نشان می‌دهد.

برداشت: مثل تیر که می‌تواند در زره فولادی نفوذ کند، دل هر کسی را که با زبانش هم‌راستا و هم‌نظر است، با سخن خود می‌شکند.

برداشت: چشم هرگز به تماشای زیبایی خسته نمی‌شود، چون آینه همیشه در حال مراقبت از خود و زیبایی است.

برداشت: هر کس که مانند صدف، دل و نیت پاک و صافی دارد، روزی‌اش از آسمان و بدون هیچ تلاشی به او خواهد رسید.

برداشت: شوخی و لطیفه‌های حسن هرگز به بی‌راهه نمی‌رود، مانند روشنایی‌ای که در ابر تاریک وجود دارد، که با وجود تاریکی، هنوز هم خنده و شادی را به همراه دارد.

برداشت: چشم انسان هرگز نمی‌تواند از خواسته‌های خود سیراب شود، حتی در زیر زمین هم نگرانی و حرص وجود دارد.

برداشت: عشق نمی‌تواند در پنهانی و با لباس پوشیده باقی بماند، مانند ماهی که زیر پارچه‌ای پنهان شده باشد.