غزل شمارهٔ ۳۴۳۷

برداشت: زنان زیبا همچون آینه‌ای از زر و طلا هستند که زیبایی و جذابیت را به نمایش می‌گذارند، در حالی که مردان ممکن است به زندانی شبیه شوند که یادآور سکندر است، یعنی در محدودیت و سختی به سر می‌برند.

برداشت: اگر غنچه خاموش بماند، دهانش پر از زیبایی و ارزش خواهد بود. همچنین، صدفی که بسته است می‌تواند جایگاهی برای گوهری گرانبها باشد.

برداشت: آسیب‌های زیادی در زیبایی و ظرافت وجود دارد، مانند اینکه اگر صدفی که مروارید در آن است، آسیب ببیند، خود گوهر نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

برداشت: هر کسی که درون و بیرون خود را به‌خوبی هماهنگ کند و پاک نماید، همانند دریای زلال است و جوانه‌های خوب و ارزشمندی در وجودش وجود دارد.

برداشت: در دنیای پرخطر، برای به دست آوردن سلامتی، بهترین گزینه این نیست که تنها به دنبال ظاهری لاغر و ضعیف باشی.

برداشت: افرادی که از دنیا و لذت‌های آن بی‌نیازند، هرگز نمی‌گذارند نام و شهرت بر سکه و ثروت آنان تأثیر بگذارد. بنابراین، بدست آوردن ثروت واقعی و اعتبار در زندگی، به سادگی امکان‌پذیر نیست.

برداشت: دشمن داخلی از دشمن خارجی بیشتر ترسناک است، مانند این که شکایت یوسف از برادرش شدیدتر است.

برداشت: زمانی که قدم به دامن بهشت بگذاری و دل خود را از آرزوهای دنیوی پاک کنی، به زندگی ای شاداب و پر از نعمت نزدیک می‌شوی.

برداشت: ناله و گریه در دل عشق تاثیری ندارد، چون عشق مانند تیغی است که از پیچ و خم‌های زندگی به راحتی عبور می‌کند و صیقل یافته است.

برداشت: چنان از بی‌معنی بودن افراد می‌ترسم که به جایی که تصویر و معنا باشد، پا نمی‌گذارم!

برداشت: در دستان عشق و فداکاری، دلم شکسته است و سلاحی در اختیار دارم که مختص بزرگمرد حیدر، یعنی علی، است.

برداشت: جهان مادی شامل نقاط بالا و پایین است و به‌طور طبیعی منظم است. بنابراین، مناسب نیست که همه چیز به یک اندازه و یک شکل باشد.

برداشت: تنها چیزی که وجود دارد، چشم‌هایی خالی است که به دنبال رزق و روزی می‌گردند؛ نوشیدنی خوشمزه‌ای که از دریا به دست می‌آید، در حد اندازه‌ای مناسب در لیوان خوب است.

برداشت: هر کس که نه از ترس الهی و نه از امید به رحمت او بهره‌مند باشد، در حقیقت متوقف و در جا می‌ماند. چه حاصلی دارد پرنده‌ای که تنها یک پر دارد و نمی‌تواند پرواز کند؟

برداشت: در روز قیامت که دل‌های سنگی از شدت گرما آب می‌شوند، چه اشکالی دارد اگر دامان ما خیس باشد؟

برداشت: ما به خاطر یک سجده خشک و بی‌روح، از دنیا راضی و قانع شده‌ایم، تا ببینیم چه کسی می‌تواند به آن مجلس مقدس راه پیدا کند.

برداشت: تسهیل و آرامش در زندگی ممکن نیست، مگر اینکه راهی هموار و صاف وجود داشته باشد که از چیزهای باارزش و گرانبها ساخته شده باشد.

برداشت: در این دنیا، دقت کن که چشم تو با نگاه به زمین و خاک، می‌تواند به بهترین شکل درک کند و در واقع، اگر برای دیدن نگاه کنی، حتی از نگاه خالی نیز می‌توان بهره‌برداری کرد.

برداشت: هیچ چیزی مانند شعله جواله آرامش ندارد، حتی اگر بستر و تشک آن از پوست سمندر باشد.