غزل شمارهٔ ۳۴۳۳

برداشت: عاشقان نگران این نیستند که در چه شرایطی هستند یا چه موانعی پیش رویشان است. حتی اگر به زنجیر هم بیفتند، دلشان به دریا و عشق گرم است و هیچ چیز نمی‌تواند آن‌ها را از عشقشان دور کند.

برداشت: اگر کسی که از حیا و شرم دور است، به جلو نبیند، در اینصورت تمام دنیا برای او مانند یک نابینا خواهد بود.

برداشت: فرهاد با هنرش توانسته سنگ را به شکل زیبایی درآورد و به او روح ببخشد، پس نباید به خاطر این کارش از او قدردانی کرد و تحسین نمود، زیرا این کار به زیبایی و واضحی نشان داده شده است.

برداشت: اگر شمع از ماده‌ای نرم و لطیف ساخته شده باشد، در برابر نسیم صبحگاهی به راحتی به حرکت درمی‌آید و در این حالت، به نوعی درگیری و تماس با باد خواهد داشت.

برداشت: در این جهان بزرگ، حتی یک یتیم با ارزش‌ترین جواهرات هم نمی‌تواند خود را با دیگران مقایسه کند، زیرا یوسف مصر که در میان قافله‌ها تنهاست، هیچ وقت تحت تأثیر اوضاع و احوال قرار نمی‌گیرد. زندگی و ویژگی‌های او فراتر از تمام ثروت‌ها و کامیابی‌های ظاهری است.

برداشت: شمعی که در چراغ پنهان است، دیگر نمی‌تواند مخفی بماند. هر چیزی که در دل دارد، از چهره‌اش پیدا خواهد بود.

برداشت: آیا طوفان می تواند درون تنوری خود را نشان دهد؟ شور و هیجان بی حدی که در دل دیوانگان است، به اندازه وسیعی چون صحراست.

برداشت: چهره نهایی کار، درخشان و زیبا خواهد بود و مانند انعکاسی از یک آینه، در ابتدای کار قابل مشاهده است.

برداشت: نقطه زیبایی در چهره تو از موهای دلربایت زیباتر است و در این صفحه هیچ نقطه‌ای نیست که در جای خود نباشد.

برداشت: کف بدون محتوا و فاقد تفکر، چه اهمیتی به معلم دارد؟ همان‌طور که سطح آب دریا از زیبایی خوشبو و دل‌انگیز عطر عنبر سیاه متاثر نیست.

برداشت: هر کس که امروز به فردای خود فکر کند، نباید از شرم سرش را پایین بیاورد.