غزل شمارهٔ ۳۳۸۸

برداشت: اگر زیبایی لبان او را به شراب بیفکنند، شادی و سرور از جوش و حباب آن به وجود می‌آید.

برداشت: بحث و جدل بین شبنم و خورشید مانند نبردی است که در آن خرد و عقل برتری دارند، و بهتر است که انسان به جای مبارزه، از لذت‌های زندگی مانند شراب‌خواری بهره‌مند شود.

برداشت: هرکس که به دنبال شهرت و معروفیت است، ممکن است از اصول و دانشی که دارد دور شود و به جای استفاده از آنها، به تکیه بر آوازه و نام و نشان خود بپردازد. در واقع، این افراد به جای مطالعه و یادگیری، به کارهای سطحی و ظاهری توجه می‌کنند.

برداشت: هر کسی که بخواهد مشکل‌های دنیا را برطرف کند، بهتر است که دل به عقل و استدلال نسپرد و از آن صرف‌نظر کند.

برداشت: این بیت به این معناست که من به خاطر شراب مست نیستم، بلکه نگاه کردن به تو باعث شده که چشمم مانند حباب روی شراب به تو بیفتد. آیا این وضعیت تا کی ادامه خواهد داشت؟

برداشت: حسن به زیبایی خود می‌بالد و مانند آب حیوانی که سراب را از روی خود می‌پوشاند، می‌تواند دیگران را فریب دهد.

برداشت: خواب شاد و آرام، وابسته به داستان‌های خوشبختی نیست؛ پس چرا باید به قصه‌های خواب توجه کنیم؟

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند مانند تو زیبایی خورشید را در آینه‌ای ببیند، چون مشاطه‌گری که نقابی بر چهره‌ات بگذارد.

برداشت: صائب می‌گوید که از دریای بیکران مشرب (شراب) فقط به اندازه‌ای که ظرف تو جا دارد، برداشت کرده‌ای. حالا ساقی چه نیازی به ریختن شراب بیشتر است؟