غزل شمارهٔ ۳۳۸۰

برداشت: هر کسی که از پیروزی بر دشمن و شهادت بترسد، نابود می‌شود. اما کسی که با دلی شجاع و قهرمانانه به میدان می‌آید، هرگز شکست نمی‌خورد.

برداشت: هر کسی نیاز خود را به درگاهی اعلام کرد، ما دست نیاز خود را بر دروازه بی‌نیازی گذاشتیم.

برداشت: با احترام رفتار کن، زیرا که مانند تیغی که بر سر قدم می‌افتد، ممکن است به تو آسیب برساند؛ مانند حبابی که در این دریا بی‌دلیل به وجود آمده است.

برداشت: اگر وابستگی و مشکلاتی وجود نداشت، می‌توانستم مانند شبنم که روی چمن نشسته، در هر جایی به راحتی سکنی گزینم.

برداشت: آب زلال و روشنی که مانند صفا و پاکی زیر پا می‌غلتید، وقتی به تو نگاه کرد، همانند یک آینه بر سنگی خارا (سخت) تابید.

برداشت: هر کسی که دستش را بر سینه آقا می‌گذارد و دعا می‌کند، نمی‌داند که در واقع به کجا پا گذاشته و چه سرنوشتی باید انتظارش را داشته باشد.

برداشت: از راه دل‌ها عبور نکن زیرا کسی که دل‌ها را دچار آشفتگی نکرده، در این مسیر با آرامش حرکت می‌کند.