غزل شمارهٔ ۳۳۴۳

برداشت: کعبه از نزدیک تو به شوق پاسخ می‌دهد و چشمه زمزم هم از خاک خانه‌ات اشک می‌ریزد و گذر می‌کند.

برداشت: شمع با وجود آنکه به شدت به ناراحتی‌ها و وابستگی‌ها دچار است، در لحظه‌ای کوتاه و پرمخاطره برای جان خود می‌سوزد و از خود گذشتگی نشان می‌دهد.

برداشت: اگر دنیا این‌گونه باشد، پس ایام شاد و خوشی ما در شب‌های جمعه و روزهای رمضان سپری می‌شود.

برداشت: نگویید به ما داستان خنجر الماس را، زیرا در اینجا صحبت از تیزی زبان است.

برداشت: کسانی که خود را صاحب ادعا و غیرت می‌دانند، از من خواهند خواست که خونم را بپردازم. حال آنکه باغبان هرگز به خاطر گناه فصل پاییز از سر جرم آن می‌گذرد؟