غزل شمارهٔ ۳۳۴۲

برداشت: وقت آن رسیده که از میان مشکلات و چالش‌ها عبور کنی، زیرا زمان به سرعت در حال گذر است و فرصت‌های زیبا و مفید در زندگی از دست می‌روند.

برداشت: نا آگاهان در حالی به استراحت و بی‌خیالی مشغول هستند که عمرشان مانند آب روان به سرعت می‌گذرد.

برداشت: هر کسی که با خیال راحت و بدون نگرانی از خواب‌های سنگین بگذرد، در شبستان عدم (جایی که هیچ چیزی وجود ندارد) به آرامش و آزادی می‌رسد.

برداشت: در روز قیامت، افرادی که از دنیا با دل نگرانی عبور کرده‌اند، مانند شعله‌ای که به عقب شلیک می‌شود، محشور خواهند شد.

برداشت: در دنیای پر از انتقاد و آزار، دل شیدای ما مانند تیغی است که به راحتی بر روی سنگ‌های سخت می‌گذرد و هیچ مانعی نمی‌تواند آن را متوقف کند.

برداشت: طوطی ما نتواند به ما شکر بدهد، زیرا فریب و زیربنای سخن او از چاشنی و شیرینی که در دهانش دارد، سر می‌زند.

برداشت: ای کاش دلبر زیبا و با حجاب که در تاریکی شب چهره‌اش را پنهان کرده، از آینه جان بگذرد و خود را نشان دهد.

برداشت: عشق، حتی اگر ناشی از آرزو باشد، از عقل برتر است و مانند تیری است که هرچند ممکن است کج پرتاب شود، اما در نهایت به هدف خود می‌رسد.

برداشت: گذشتن از دنیا کار ساده‌ای نیست، مانند شبنمی است که به راحتی از روی این ریگ‌ها عبور می‌کند.

برداشت: خودت را صاف و صادق کن تا همه انسان‌های نیکو در این دنیا راضی و خوشنود باشند. در این میان، گفت‌وگوها همانند آب روان و زلال می‌گذرد و اثر خود را می‌گذارد.

برداشت: صائب، از شرم بیرون بیا، زیرا در همین یکی دو روز، فرصت خوب و مناسب برای آن خوش‌زبان می‌گذرد.