غزل شمارهٔ ۳۳۳۸

برداشت: زنان خدمتکار از میان مردم آزاد و رها با سرعت عبور می‌کنند، همان‌طور که سیلاب به سرعت از روی دوش کسانی که بار حمل می‌کنند، می‌گذرد.

برداشت: هر کسی که در این روزگار عبرت‌آموز بیدار نشده باشد، تمام لحظات عمرش به شکل خواب و پریشان خواهد گذشت.

برداشت: تلاش و اراده‌ای که در تو وجود دارد، به تو کمک می‌کند تا از موانع عبور کنی و به موفقیت برسی. همچنان که موج‌ها به آرامی از سرزمین عمان عبور می‌کنند، تو نیز می‌توانی با اعتماد به نفس و سبکی حرکت کنی و به اهداف خود نزدیک شوی.

برداشت: تاجی از سنگ قیمتی لعل بر سر منصور می‌گذارند، همان‌طور که بر سر کسی که به اعدام محکوم شده، تاج می‌گذارند؛ چرا که هرکسی که از نظم و ترتیب دنیا خارج شود، این گونه دچار سرنوشت می‌شود.

برداشت: تشنه‌ای که در آرزوی دیدار تو است، مانند کسی که از کنار باغ گلستان عبور می‌کند و در حال افسردگی و ماتم به سر می‌برد، از باغ بهشت می‌گذرد.

برداشت: هر که دلش به عشق آن سرو زیبا و دلربا می‌تپد، وقتی او را می‌بیند، بی‌اختیار و تحت تأثیر قرار می‌گیرد. مانند آبی که از دستان ماهر سرشار می‌سازد، احساساتش به اوج می‌رسد.

برداشت: قطع رابطه و ارتباط بین دل‌ها به راحتی امکان‌پذیر است؛ مانند این که موجودی سبک‌بار و آزاد از روی تلخی‌ها و مشکلات عبور کند و به شادی برسد.

برداشت: دل دشمن به خاطر کمبود و فقر ما می‌سوزد، مانند نوری که از ابر می‌گذرد و بر این مزرعه باران می‌بارد.

برداشت: در دوره جوانی غافل بودیم و افسوس می‌خوریم که از آن زمان چه چیزهایی باقی مانده و چگونه باید با آن‌ها روبرو شویم.

برداشت: تا کی باید از جانوار دور باشم؟ مرگ بهتر است از زندگی‌ای که در غم و دوری بگذرد.