غزل شمارهٔ ۳۲۸۳

برداشت: دیدن تو باعث شادابی و نشاط روح می‌شود، حتی شخص مسن هم در سایه‌ی وجود تو به جوانی و سرزندگی می‌رسد.

برداشت: چشم خود را به تماشای دنیا نگشا، زیرا در این مکان عبرت‌آموز، هر کسی که چشمش را ببندد، از دیدن حقیقت دور می‌ماند.

برداشت: سخن بی‌مایه و بی‌عمق تأثیر زیادی ندارد، همچنان‌که سنگ‌های سنگین با فلنگ‌های سبک و بی‌پایه به حرکت درمی‌آیند.

برداشت: از لب خود بدون گفتن چیزی دوری کن، زیرا این سکوت می‌تواند دژی باشد که زبان تو را از بیان حقیقت بازمی‌دارد.

برداشت: هیچ فرصتی برای نیکان از فیض و خوبی‌های الهی دور نخواهد بود. حتی تیر کج، که نشانه‌ای از بدی است، می‌تواند به آرامش و سکون منجر شود.

برداشت: عالم تحت تأثیر زیبایی و جذابیت او خراب و دگرگون شده است و آب به دلیل قدرت سرچشمه‌اش به آرامی جریان می‌یابد.

برداشت: صائب می‌گوید: دور از دسترس است که کسی جام او را به‌دست آورد؛ چون هر که در میکده می‌چرخد و در کنار دیگران نشسته، نمی‌تواند به چنین مقام و نوشی دست یابد.