غزل شمارهٔ ۳۲۷۸

برداشت: هر کسی که به سرنوشت و ارادهٔ خداوند تسلیم شود، در زندگی‌اش مشکلات و سختی‌ها به مانند ابری بزرگ بر سرش می‌آید.

برداشت: آیا نیازی هست که از مسیحا درخواست کمک کنیم؟ وقتی کسی به خوبی و خوشی می‌رسد، درد و مشکلش به خودی خود حل می‌شود.

برداشت: بدون تلاش و زحمت نمی‌توان به شهرت جهانی دست یافت. مانند اینکه وقتی ماه (مه) لاغر می‌شود، آسان‌تر به چشم می‌آید و مورد توجه قرار می‌گیرد.

برداشت: رهبران و دانایانی که به حقیقت و واقعیت نزدیک‌اند، به افسانه‌ها و حرف‌های بیهوده گوش نمی‌دهند. بلکه کسی که راه خود را گم کرده، به دنبال صدای واقعی و رهنما می‌گردد.

برداشت: در آرزوی تو ای رهبر بهار، گل‌ها رنگ و بوی منحصر به فرد خود را پیدا می‌کنند و از یکدیگر جدا می‌شوند.

برداشت: صیقل دادن جگر من باعث شده تا حالتی شاداب و خوشایند پیدا کنم. ای کاش آن آینه‌ای که از خود به پاكي می‌چرخد، همیشه در دسترس باشد.