هرکه از گریه بیدرد اثر می طلبد
همت از مردم کوتاه نظر می طلبد
دربارهٔ این سروده
این شعر به مسائلی چون ناکامی، آرزوها و ضرورت تلاش برای دستیابی به اهداف پرداخته است. شاعر میگوید که برای رسیدن به هر چیزی، باید تلاش کرد و از طریق آسانی نمیتوان به موفقیت دست یافت. عشق و آرزوها نیازمند صبر و جدیت هستند و هر چیزی ارزشمند نیست. همچنین، اشاره به نیاز به توجه به خواستههای دل و نادیده گرفتن طمعها و بیمحتواییها وجود دارد. در نهایت، بیان میکند که برای رسیدن به مقصدهای بلند و آرزوها، باید خطرات را پذیرفت و از تلاش و کوشش دریغ نکرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
علم فتح بلند از سپر انداختن است
ساده لوح آن که ز شمشیر ظفر می طلبد
نیست هر رشته سزاوار به گلدسته ما
دل صد پاره ما موی کمر می طلبد
گر شود هر سر مو پای طلب کافی نیست
قطع این بادیه سامان دگر می طلبد
طمع از خوان بخیلان نکند قطع امید
مور حرص از نی بی مغز شکر می طلبد
گرچه صد بار گره شد به گلویش این آب
صدف خام همان آب گهر می طلبد
یوسف آنجا که به زندان فراموشان است
از دل گمشده ما که خبر می طلبد؟
ماه از هاله عبث می شود آغوش طراز
سرو سیمین تو آغوش دگر می طلبد
خاک صحرای قناعت جگرش سوخته است
نه ز حرص است اگر مور شکر می طلبد
بی شکستن به مقامی نرسد عزم درست
کشتی ما مدد از موج خطر می طلبد
حاجت خود نکند عرض به هرکس صائب
هرچه می بایدش از آه سحر می طلبد