غزل شمارهٔ ۳۲۴۱

برداشت: دل بیمار و پر از شوق من در زیبایی‌های محبوب گرفتار شده است. بیایید گل‌ها را بچینید، چون این دیوانه عشق به بازار عشق آمده است.

برداشت: مانند کسی که ناگهان راهی به سوی ثروت پیدا کند، بوسه به طور ناگهانی بر لبان محبوبش نشسته است.

برداشت: هر کسی که صبر و حوصله کمی دارد، در آن خلوت خاصی که مربوط به شیشه ماست، به جایی می‌رسد که از طاق دل محبوب به زمین افتاده است.

برداشت: درد و رنجی که بر دل شخصی نشسته، قابل تحمل نیست و او نمی‌تواند به راحتی با آن کنار بیاید. وقتی ارزش و بهای واقعی چیزی مشخص می‌شود، باید به طور عادلانه با آن برخورد کرد.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند اشک و غم خودش را در مجالس مختلف پنهان کند، به ویژه کسی که عاشق زیبایی و لطافت کسی باشد که به دلش نشسته است.

برداشت: وقتی که قطرات گرانبهای جان از پیشانی بر زمین ریخته می‌شود، هر کسی که به این سرزمین خطرناک قدم بگذارد، دچار سختی و چالش خواهد شد.

برداشت: کودکان سنگ‌های کوه بزرگ را شمارش کردند، اما عاشق واقعی مثل فرهاد که در کارش جدی و سخت‌کوش است، به مقام بالایی می‌رسد.