غزل شمارهٔ ۳۲۳۵

برداشت: مقام بوسه روی لب آن صورت زیبا را می‌طلبد، آه که این بی‌خبری در جایگاه عبادت به دنبال آن است.

برداشت: از اهمیت تواضع و humility غافل نشو، زیرا حتی در شرایط سخت و دشوار، زیبایی و شگفتی می‌تواند از چیزهای ساده و معمولی برخیزد. مانند این که گیاه خوشبویی مثل ریحان، از خاک خشک و بی‌زندگی، به دنبال آب و حیات می‌گردد.

برداشت: وقتی کسی به دل کسی راه نمی‌یابد و نتوانسته است درون او را بشناسد، در عوض به دنبال مکان مقدسی می‌گردد که بر روح او تاثیر بگذارد.

برداشت: دل از زیبایی شما انتظار دارد که در کنار هم جمع شویم، مانند کتان سادگی که به نور مهتاب نگاه می‌کند و به آرامش و زیبایی آن می‌پردازد.

برداشت: اگر عشق در جهان به صورت یک آتش سوزان وجود داشته باشد و بر همه چیز تاثیر بگذارد، آیا می‌توان تصور کرد که شبنم چقدر به خورشید تابان نزدیک می‌شود و از آن الهام می‌گیرد؟

برداشت: دل پرالتهاب و بی‌تابی که در دریا به دنبال آب می‌گردد، نمی‌تواند به راحتی به وصالی دست یابد.

برداشت: هرکس که در دل عشق و محبت دارد، انتظار پاداش و منفعت از دیگران را دارد و مانند کسی است که از خاکستر سنجاب، به دنبال جراحتی در آتش می‌گردد.

برداشت: به آنچه که داری قناعت کن، زیرا هر کسی که از زندگی خود راضی باشد، به دنبال چیزهای بیشتری نمی‌گردد و از چیزهای اضافی دوری می‌کند.

برداشت: از شوق تیغ او، از خاک شهدای تشنه، جان می‌گیرد، چرا که هر کس که تشنه خوابیده باشد، در خواب به دنبال آب می‌گردد.

برداشت: افرادی که عاشق هستند و انتظار دارند به راحتی به خواسته‌های خود برسند، باید بفهمند که برای دستیابی به عشق واقعی نیاز به صبر و استقامت دارند. مانند افرادی که با آرامش از طوفان عبور می‌کنند و به جای شتابزدگی، به آرامی و تدریج پیش می‌روند.