نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید
مسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید
دربارهٔ این سروده
این شعر به بررسی مفاهیم عمیق عشق، دینداری و جستجوی حقیقت میپردازد. شاعر به این نکته اشاره میکند که برای دستیابی به معنای واقعی زندگی و عشق، نیاز به تلاش و میل شدید داریم. او بیان میکند که تنها با حضور در مجالس و استفاده از آثار ظاهری نمیتوان به حقیقت رسید و باید با دل و نیت پاک و جستجوی عمیق به سراغ آن رفت. همچنین، شاعر تأکید میکند که دینداری و عشق واقعی عمیقتر از ظاهر است و باید به احوال درونی و احساسات خود پرداخته و از غفلت رهایی یابیم. در نهایت، او به لزوم داشتن توکل و اقدام در مسیر سختیها و چالشها اشاره میکند تا به وصال و حقیقت نائل شویم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زصدق جستجو بی راهبر واصل به دریا شد
سبکسیر طلب را همت سیلاب می باید
به چاک سینه تنها مسلم نیست دینداری
چراغی از دل روشن درین محراب می باید
به نور شمع نتوان زنگ غفلت را زدود از دل
دل شب را چراغ از دیده بیخواب می باید
به هر تخمی زمین پاک ما آغوش نگشاید
لب خشک صدف را گوهر سیراب می باید
کشیدم پا به دامان تن آسانی، ندانستم
که عاشق را دلی لرزانتر از سیماب می باید
وصال قامت چون شمع او گر در نظر داری
کنار حسرتی آماده چون محراب می باید
هوای صید معنی هست اگر در سرترا صائب
کمندی پیش دست خود زپیچ و تاب می باید