غزل شمارهٔ ۳۲۰۵

برداشت: اگر درد من را از آن بی‌رحم درمانی نباشد، پس چگونه ممکن است که چشمه‌ای از سنگ سخت بیرون بیاید؟

برداشت: تنها راه برای گشودن درهای دشوار، استقامت و پافشاری است؛ مانند اینکه آهن از سنگ سخت بیرون می‌آید.

برداشت: نمی‌دانم کدام احساس یا خاطره در درونم وجود دارد که باعث می‌شود اشک‌هایم از چشمانم بریزد و دل بی‌قرارم را به درد آورد.

برداشت: آن کسی که به خاطر حرص و رغبت به چیزها، به آنچه که در پیش رویش است توجه نمی‌کند، روزی رسیدن کسانی که به دنبال روزی هستند را خواهد دید.

برداشت: اگر به چشم شیر نگاه کنی، دهانش بسته می‌شود. این نشان می‌دهد که اگر تو استوار و ثابت قدم باشی، چه نیرویی از آسمان بر تو تأثیر خواهد گذاشت؟

برداشت: در گوشه‌ی تنهایی، مشکلات زیادی وجود دارد، مانند اینکه گل‌ها با وجود دل‌های شکسته، از درخت آزاد می‌شوند.

برداشت: توضیح دادن به کسی که در حال عذرخواهی است، نشان از مهربانی و لطف دارد و کم اهمیت نیست. اما گاهی اوقات اقدامات بزرگ و شگفت‌انگیز، از حرکات کوچک و ساده‌ای ناشی می‌شود. مثل همین تکان دادن گهواره که می‌تواند تاثیر زیادی بگذارد.

برداشت: به جز حس تنهایی خودم، آیا کسی از حال و روز من خبر دارد که به جز آن یاران، کسی برای دیدن من سراغی نمی‌گیرد؟