غزل شمارهٔ ۳۱۶۷

برداشت: اگر در آتش دوزخ شور و هیجان صحبت وجود داشته باشد، دیگر از حضور خانه‌ای که درب آن بسته است خبری نخواهد بود و از بهشت نیز چیزی باقی نمی‌ماند.

برداشت: اگر به زندگی راحت و آسوده خود راضی باشی، بهتر است از خوابیدن در حالت آرامش دست برداری؛ زیرا خوشبختی و امنیتی که از زندگی بیدار به دست می‌آید، دائمی نیست.

برداشت: سبکبار و ساده‌زیست باش تا از مشکلات و لغزش‌ها دور بمانی، چرا که افرادی که به ثروت و جاه‌طلبی می‌پردازند، در نهایت ماندگاری ندارند.

برداشت: هیچ دیواری نمی‌تواند آرامش و آزادی افرادی که همیشه در جستجوی هدف هستند را محدود کند، زیرا که زندگی آن‌ها مانند ریگ درون شیشه ساعت، به مرور زمان و با تلاش‌های مداوم به حرکت در می‌آید و هیچ چیز نمی‌تواند آنها را متوقف کند.

برداشت: خجالت و شرم از چهره‌ی افراد نیکوکار به سرعت برطرف می‌شود، زیرا کسی که به یوسف تهمت زده، در واقع دامن خودش را آلوده کرده و این کدورت به خود او برمی‌گردد.

برداشت: این جمله به این معناست که زیبایی و لحظات زودگذر را باید شکار کنیم، چون وقتی در حال حرکت و تلاش هستیم، فرصت برای بهره‌برداری از آنها باقی نمی‌ماند.

برداشت: ذهن خالی و بی‌محتوا که به فکر شکار کردن انسان‌هاست، در تنهایی‌اش به خاطر وحدت خود، از دایره‌ی کثرت خارج نمی‌شود.

برداشت: در دوران پیری، انسان تنها به یاد شوق و لذتی از زندگی می‌افتد که دیگر از آن باقی نمانده است. خواب و خوشی‌های جوانی در یادش می‌ماند، اما در نهایت، از زندگی چیز زیادی برای او نمی‌ماند.