غزل شمارهٔ ۳۱۲۴

برداشت: شراب و شوری که در شیشه و ظرف وجود دارد، واقعاً حالت سرخوشی را منتقل نمی‌کند و نور عشق و محبت در نیلوفر یا گل موجود نیست.

برداشت: چراغ درخشان طور در فانوس نمی‌تواند پنهان بماند، همان‌طور که آتش سرزنده در ظرف مخصوصش نمی‌تواند آرام گیرد.

برداشت: مردم در این مکان غم‌انگیز، با اشک‌های خود به چهره‌شان نگاه می‌کنند، اما دیگر هیچ آینه‌ای برای دیدن وجود ندارد.

برداشت: هر کس که از محبت و لطف دل دیگران بهره‌مند شود، همیشه در زندگی‌اش برکت و نعمت خواهد داشت و هرگز دچار کمبودی نخواهد شد.

برداشت: علم ظاهری نمی‌تواند با دل پاک و صفای درونی هم‌نشینی کند؛ مانند اینکه تصویر در آینه فقط با جوهر واقعی قابل مشاهده نیست.

برداشت: در آن لحظه، جراحت‌های زیادی بر قلبم وجود دارد و تنها راهی که برای تسکین می‌یابم این است که لب‌هایم را بجوم.

برداشت: از خط زیبای گلرخان، به دلخواه خود بردار، چون در این مکان که مانند فردوس است، چنین ریحان جان‌پروری وجود ندارد.