غزل شمارهٔ ۳۱۱۹

برداشت: دوری از معشوقان احساس درد و رنج را به همراه دارد و خطر در خانه و در نزدیکی آن بیشتر از خطر در راه‌هاست.

برداشت: سفیدی‌های مو به وضوح ناپاکی‌ها و سیاهی‌های درون را آشکار می‌کند، به گونه‌ای که در زمانی که همه چیز مشخص می‌شود، زیبایی ماه درخشان است.

برداشت: من از گوشه تنهایی‌ام سر بیرون نمی‌آورم، زیرا خطر برای یوسف (نماد زیبایی و فضیلت) از افتادن در چاه کمتر نیست.

برداشت: شخصی که به عیوب خود توجه نمی‌کند و مدام به ایرادگیری از دیگران مشغول است، در واقع از ضعف‌ها و نواقص خود غافل است و نمی‌تواند درک کند که دیگران نیز از او عیب‌هایی دارند.

برداشت: آدم‌های نادان و بی‌خبر علاقه زیادی به جلب توجه و جلب نظر دیگران دارند، درست مانند اینکه کهربا به جذب کاه تمایل دارد. در واقع، این افراد تلاش می‌کنند تا خود را مهم و باارزش نشان دهند، حتی اگر واقعاً فاقد عمق و دانش باشند.

برداشت: به تنهایی نمی‌توان در کاری موفق شد، همان‌طور که صائب گفته است، اگر تنها باشی، نمی‌توانی به اندازه کسانی که در جمع و با همراهی دیگران هستند، پیشرفت کنی.