غزل شمارهٔ ۳۱۱۲

برداشت: حضور قلب و احساس عمیق کجا می‌تواند در دل شاداب و پرشور وجود داشته باشد؟ و کجا می‌توان آرامش را در جایی که زنبورها در حال فعالیت و کار هستند، یافت؟

برداشت: اهل حق، با کشتن، به زندگی جاودانه دست پیدا می‌کنند، زیرا پرچم منصور، نماد سیاست و قدرت است.

برداشت: زندگی کسی که از جسم خاکی خود خارج شده باشد، حتی اگر در ظاهر بر روی زمین زندگی کند، در حقیقت در گور به سر می‌برد و حیات واقعی ندارد.

برداشت: شوق و اشتیاق مسافر در راهی که منزلش دورتر از مسیر است، بیشتر از نزدیکی به مقصد نمی‌باشد. در واقع، در جایی که راه طولانی‌تر از خود خانه است، نباید انتظار داشت که عشق به سفر بیش از حد باشد.

برداشت: من نتوانستم به خاطر جذابیت و زیبایی لب‌های او از فکر کردن به آن‌ها بگذرم و تاثیر نوشیدنی در اینجا بیشتر و قوی‌تر است.

برداشت: چشمان زیبا هیچ گاه از نظر دیگران دور نمی‌شوند، و در زمان‌هایی که حقوق و آشنایی مهم است، هر کسی که مورد توجه است را نمی‌توان نادیده گرفت.

برداشت: به چشمان خود کم توجه باش و مواظب باش که در حالتی که قدرت در دست ضعیفان است، چیزی را از دست ندهی. چرا که نشانه‌های ظاهری ممکن است فریبنده باشند و قدرت واقعی مثل خال بر چهره سلیمان، در چیزهای کوچک و نامحسوس نهفته است.

برداشت: حسن عشق، مانند چراغی در دل کوه طور می‌درخشد و عشق او از دل سنگ نیز نورانی و نمایان می‌شود.

برداشت: اگر از سفره روزی هم چیزی به دل بزنم، قانع نمی‌شوم و به آن بسنده نمی‌کنم. این حس ناشی از دیده‌ها و تجربه‌های پرشور من است.