غزل شمارهٔ ۳۱۱۰

برداشت: کسی که از خدا طلبی دارد، درد و دل‌های زیادی در دلش وجود دارد و مشکلات او بیشتر از آنچه به ظاهر پیداست، است.

برداشت: حرف حق زدن در مقابل افراد نادرست و باطل، بسیار دشوار و پرخطر است و ممکن است عواقب سختی به دنبال داشته باشد، مانند سر منصور که بر بالای چوبه دار قرار گرفت.

برداشت: اگر می‌خواهی با کسی ملاقات کنی، باید از خواب خوش چشمانت بیدار شوی، زیرا برای دست‌یابی به موفقیت و خوشبختی، باید چشمانت همیشه باز و هشیار باشد.

برداشت: هر کسی که بدون هدف و توجه به دلش نگریست، نتیجه‌ای بی‌فایده به دست آورد. کسانی که غافل شدند، مانند افرادی هستند که بدون ابزار راه‌یابی، سرگردان می‌مانند.

برداشت: دل روشن نمی‌تواند به جسم تیره نزدیک شود، زیرا همیشه پشت آینه، تصویر نامناسبی بر دیوار وجود دارد.

برداشت: عمر من به خاطر خواب‌های سنگین، به سرعت در حال گذر است، مثل اینکه سیلاب به خاطر سنگینی خود نمی‌تواند به راحتی حرکت کند.

برداشت: هر کس به اندازه پرستارانی که دارد، درد و رنج می‌کشد و چه خوب است حال بیمارانی که بدون دل‌سوز و غمخوار هستند.

برداشت: به جای اینکه برای خودنمایی و جلب توجه هزینه کنی، به عزت و آبرویت اهمیت بده و از دوستان و آشنایان انتظار نداشته باش که از تو حمایت کنند؛ زیرا هر چیزی که در بین مردم رواج دارد، ارزش ندارد.