غزل شمارهٔ ۳۱۰۵

برداشت: انقیاد به سرنوشت و تقدیر، در واقع برتر از سرstrongی به حساب می‌آید. در این عرصه، تسلیم شدن نشانه‌ای از شجاعت و مردانگی است.

برداشت: شخصی که در سختی و چالش‌ها تسلیم می‌شود، از ناتوانی خود خبر ندارد. او نمی‌داند که در درون من استعداد و قدرت مبارزه‌ای وجود دارد که می‌تواند بر مشکلات غلبه کند.

برداشت: من به بوی پیراهن یوسف راضی نمی‌شوم، زیرا واقعاً چادر و پرده‌های جدایی از آنچه هست، مرا قانع نمی‌کند.

برداشت: من از دور از سجده کردن در درگاه خدا خوشحالم، زیرا تا زمانی که مرا به فکر هم‌نشینی با خودت می‌اندازی، به این حالت از خرسندی ادامه می‌دهم.

برداشت: سپردن اختیار خود به دست دختر زیبا در نظر عاقلانه، نشانه‌ی مردانگی نیست.

برداشت: از میان بسیاری از قطرات باران، تنها یکی به جواهر تبدیل می‌شود و از میان صد عاقل، تنها یکی می‌تواند شایسته دیوانگی باشد.