به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد
به قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به بیان مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی میپردازد. او به تمنا و عشق اشاره میکند و بیان میدارد که این احساسات در دل فرد مانند شعلههای آتش است. همچنین، او به حوادث و چالشهای زندگی میپردازد و بر لزوم عدم وابستگی به جهان مادی تأکید میکند. شاعر از عشق به عنوان عاملی برای اعتبار و مقام یاد میکند و همچنین به اهمیت محبت در ارتباطات انسانی اشاره دارد. در نهایت، او به ناتوانی عقل انسان در درک حقیقتها و پیوند عمیق عشق اشاره میکند و این دریافتها را با تصاویری زیبا و نمادین توصیف میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زسیلاب حوادث عارف از جا در نمی آید
کمند وحدت صاحبدلان موج خطر باشد
منه خشت اقامت بر زمین در عالم امکان
که چون ریگ روان اجزای عالم در سفر باشد
حقارت پیشه کن گر اعتبار از عشق می خواهی
که پیش پادشاهان مهر کوچک معتبر باشد
محبت بیشتر دلهای شاهان را به دام آرد
حباب و موج بحر عشق از تاج و کمر باشد
حواس جمع خواهی نازک اندامی به دست آور
که این اوراق را شیرازه از موی کمر باشد
شود ریحان تر خواب پریشان، گرد بالینش
ز اسباب جهان آن را که خشتی زیر سر باشد
به عقل ناقص خود داشتم امیدها صائب
ندانستم که دام مرغ زیرک سخت تر باشد