غزل شمارهٔ ۲۹۹۷

برداشت: عشاق را آن نرگس با نگاه مجذوب‌کننده‌اش تحت تأثیر قرار می‌دهد، و چقدر خوب است آن ساقی که می‌تواند با یک پیمانه، تمام دنیا را تحت شعاع قرار دهد.

برداشت: کسی که به راحتی وسایلش را قبل از بروز مشکل بیرون می‌ریزد، نمی‌تواند در زمان نیاز اعتماد کند که همه چیز را به خوبی به‌دست گرفته است.

برداشت: اگر تو واقعاً مرد عشق هستی، از جمع عاشقان دور شو، زیرا آن شمعی که در می‌تابد می‌تواند پروانه را به آتش بکشاند.

برداشت: وقتی بلبل مانند برگ‌های پاییزی روی زمین می‌ریزد، در هر گلستانی که دست آن شاخه گل را با شوق می‌چرخاند، زیبایی و شادی به وجود می‌آید.

برداشت: زمانی که تو از جمع بیرون می‌روی، شمع گرانبهایی که تحملش را دارد، جان بی‌نفس خود را از خانه به بیرون می‌اندازد.

برداشت: زمانی که عشق پنهان است، عاشق چه کاری می‌تواند انجام دهد؟ من خودم را در یک مکان خلوت و عاشقانه می‌اندازم.

برداشت: در این دریا که عمیق و بزرگ است، حبابی به لنگر تبدیل می‌شود که قادر است از بار سنگین خرقه خود رهایی یابد و احساس سبکی کند.

برداشت: مشکلات و گرفتاری‌ها کنترل مرا از دستم می‌رباید، وگرنه من در دام علاقه و طمع نمی‌افتم.

برداشت: من از این که نور خورشید به این ویرانه می‌تابد و بر دیوارها و درهای آن می‌افتد، تعجب می‌کنم.