غزل شمارهٔ ۲۹۴۴

برداشت: من به خاطر احترام به آن درگاه از تو دوری می‌کنم، در حالی که عطر ناز و لذت از گفت‌وگو با من تو را از من دور می‌کند.

برداشت: زیبایی هیچ کس به اندازه‌ی پاکدامنی، که همانند شرم و حیا است، نمی‌تواند درخشش داشته باشد. چهره‌ی زیباهای دنیا تنها با چنین خصوصیتی نورانی و درخشان می‌شود.

برداشت: هر کسی که لبان زیبا و چشمان مستانه او را می‌بیند، من را در حالت مستی و دیوانگی‌ام بخشوده و قادر به درک حالتم می‌کند.

برداشت: به زیبایی و جذابیت آن لعل میگون توجه نکنید، زیرا که آن باده قوی و نیرومند می‌تواند شما را تحت تأثیر قرار دهد و فریب دهد.

برداشت: نمی‌توانم در چهره معشوق چیزی را ببینم که دزدیده شده باشد، زیرا نگاه‌های عاشقانه و رسوایی‌آور، عشق را پنهان می‌کند.

برداشت: احساس بی‌هوا بودن من را از رعایت آداب غافل نمی‌کند، نمی‌دانم چرا ساقی همواره مرا مست نگه می‌دارد.

برداشت: آیا کسی جرات دارد که به من نزدیک شود و اوضاع روحی و روانی‌ام را بررسی کند؟ مانند سمندری که از دور دستش را از آتش دور نگه می‌دارد، من نیز از خطرات دوری می‌کنم.

برداشت: اگرچه در شرایط نامناسبی قرار دارم، اما از این بابت خوشحالم که از دید شخصی که خودش دچار بدشانسی است، در امان هستم.

برداشت: طبیعت نرم و ملایمی باعث می‌شود که افراد تندخو و خشمگین به آرامی رفتار کنند؛ اما آیا فکر می‌کنید که کسی می‌تواند از نوشیدنی قوی و پرقدرت، مسمومیت بگیرد؟

برداشت: برای دستیابی به حقیقت و اهداف ارزشمند، ممکن است لازم باشد که همچون چکیدن قطره‌های اشک، زحمت و صبر زیادی بکشیم، همان‌طور که انگور برای تولید شراب نیاز به زمان و مراقبت دارد.

برداشت: می‌توان با ملایمت و نرمی، زبان افرادی که تند خو و خشمگین هستند را آرام کرد، چرا که در درون آنها محتوایی نرم و شیرین وجود دارد، مشابه شهدی که در خانه زنبورها در امان از آتش نگهداری می‌شود.

برداشت: نگران نباش، چرا که از آسمان چیز خوبی نمی‌رسد. اگرچه آرزوی تو این است که بی‌بال و پر زندگی کنی، اما زندگی مانند موریانه، کوچک و با تلاش زیاد ادامه می‌یابد.

برداشت: اگر کسی از درد دل رنج می‌برد، از درد او کاسته نمی‌شود. من نمی‌توانم از دیدن دوستان بیمارم راحت باشم، چون این عیادت برایم سخت و آزاردهنده است.

برداشت: عیسی، به خاطر سادگی خود، دردش را از دیگران پنهان می‌کند، همان‌طور که کسی که راز خود را از دیگران مخفی می‌دارد.

برداشت: نمی‌تواند حد و مرز شرعی کسی که بی‌حد و حصر مست است، او را رعایت کند. صائب، نمی‌تواند به کسی که مانند منصور افکار خاصی دارد، بخورد، زیرا او نه تنها زیر بار این قوانین نمی‌رود که حتی تهدید به مجازات هم نمی‌تواند او را متوقف کند.