غزل شمارهٔ ۲۸۶۸

برداشت: نگاه آشنای او در چشمش نا آشنا می‌شود و گاهی یک مسلمان در این معبد به کافر جنگنده تبدیل می‌شود.

برداشت: در این جمع، شخصی وجود دارد که به نور وحدت دست یافته و مانند پروانه دور هر شمع می‌چرخد.

برداشت: از دور شدن از عشق و زیبایی بپرهیز، زیرا وقتی دل به شدت جریحه‌دار شود، همچون شانه‌ای که موها را مرتب می‌کند، در محضر معشوق خود متمایل و جذب می‌شود.

برداشت: چه حالتی می‌توان داشت در حالی که تقدیر به ضد خود عمل می‌کند؟ اینکه با دستی پر از غم، کارهایم به شدت رنج‌آور می‌شود.

برداشت: زبان می‌تواند حتی در سخت‌ترین شرایط هم با قدرت خود، مشکلات را حل کند و آنچه را که بی‌معنا به نظر می‌رسد، معنادار کند. همچنین، نشان می‌دهد که دل دیوانه می‌تواند با صحبت خوب و مناسب، به خرد و درک صحیح نزدیک شود.

برداشت: به خوبی و با روی خوش نان کهنه را بپذیر و با آن کنار بیا، زیرا گاهی انسان‌های کنجکاو به مسائل دیگران توجه نمی‌کنند و از خودشان غافل می‌شوند.

برداشت: اگر عقل در میدان عشق به فعالیت بپردازد، به سرعت و به آسانی به چیزی ساده و بی‌اهمیت تبدیل می‌شود.

برداشت: از گل، پای خود را ترمیم کن، صائب، چرا که هر کسی که در ویرانه زندگی کند، به گنجی دست نخواهد یافت.