غزل شمارهٔ ۲۸۳۹

برداشت: نسیم بهاری بر صورتم می‌وزد و بوی گل‌های خوشبو را به همراه دارد، اما در عین حال، درون من درد و رنجی وجود دارد که به مانند خارهایی در لباس من می‌چرخند.

برداشت: تن خاکی و مادی نمی‌تواند در برابر راه و روش افراد پاکدامن و نیکو رفتار قرار گیرد، زیرا همچون قدمت یوسف، از دیوار مشکلات و موانع به راحتی عبور می‌کند.

برداشت: ساقی با بخشش خود، تاجی از سنگ لعل به هر کسی که در میخانه بدون کلاه می‌گردد، می‌گذارد.

برداشت: آیینه من آن‌چنان از نور وجود تو ترسیده که به خاطر این نور، سطحش غباری گرفته و تار شده است.

برداشت: از مشکلات و سختی‌های زندگی، کارهای دشوار به آسانی تبدیل می‌شوند و تصویر خوشایند در دل این کوه‌ها شکل می‌گیرد.

برداشت: اگر در دل انسان مهر و مروت نباشد، می‌تواند به راحتی در برابر عظمت و بزرگی به مانند دریا بی‌توجه باشد. در غیر این صورت، چون دانه‌ای در دست، می‌تواند به مقدار کم ولی با ارزش باشد و از آن بهره‌مند شود.

برداشت: با افرادی که در خواب غفلت هستند، صحبت کردن فایده‌ای ندارد. آن‌ها همچنان بی‌خبر از واقعیت به سر می‌برند و تنها با صدای قدم‌ها به بیداری خواهند رسید.

برداشت: خداجویان به خاطر ملامت و سختی‌های زندگی، از آنچه که دچار آن شده‌اند، عقب‌نشینی نمی‌کنند. آن‌ها مانند سیلابی که در زمان طغیانی سنگین و قدرتمند است، در زمان آرامش و سبکی نیز به راه خود ادامه می‌دهند.

برداشت: اگر در مسیر زندگی با مشکلات و سختی‌ها مواجه شویم، نیازی به عذرخواهی نیست؛ زیرا اگر هدفی در زندگی وجود نداشته باشد، ادامه دادن زندگی بسیار سخت و طاقت‌فرسا خواهد بود.

برداشت: در ایام پیری وقتی که به دنیا نگاه می‌کنی، متوجه می‌شوی که همه‌چیز در حال تغییر است و زمان به سمت عقب می‌رود. این دیوار که نماد زندگی و زمان است، به هر سمت که بخواهی می‌افتد و می‌چرخد.

برداشت: از بی‌قراری و ناامیدی تو، به‌راستی که نتوانسته‌ای به خواسته‌های خود برسی. مانند آبی که در آینه می‌درخشد و گلزار را به زیبایی نشان می‌دهد، وقتی آرامش داشته باشد، تو نیز نیاز به آرامش داری تا به خواسته‌هایت برسی.

برداشت: وقتی که در پوشش و حجاب قرار می‌گیری، به گونه‌ای می‌شوی که مهمانی از عالم غیب می‌آید و خواب عمیق تو را می‌شکند، و وضعیت معنوی‌ات بیدار می‌شود.

برداشت: دل روشن از گفتار و صدا خالی است و نمی‌تواند به خوبی از این آینه تصویر طوطی‌ها را ببیند؛ چرا که تصویر‌ها تحت تأثیر غبار و کثیفی‌ها قرار می‌گیرند.

برداشت: چرا باید نگران سخنان انتقادی کسانی باشم که نصیحت می‌کنند؟ معایب و سختی‌های وجود من با همین نصایح قابل اصلاح و نرم شدن هستند.