غزل شمارهٔ ۲۸۳۶

برداشت: به زودی ایاز به خاطر خدماتش از آزاد مردان خدمتگزار می‌شود و در نهایت، حسن خدمت او موجب می‌شود که محمود نیز به مقام و منزلت بالاتری برسد.

برداشت: اگر می‌خواهی دل را از هوس‌ها و آرزوهای نابجا پاک کنی، باید به عشق وابسته شوی، زیرا مانند آتش، عشق می‌تواند دل را خالص و روشن کند.

برداشت: ابر بهاری با بارش‌های خود به دریا می‌رسد و این بارش‌ها از خوبی‌ها و سخاوت افرادی که دارای ثروت و مروت هستند به اوج می‌رسد.

برداشت: دست بخشندگان همیشه در آستین نیست و برای آنان، زر و ثروت مانند گل در جیبشان وجود دارد.

برداشت: چرا باید سکوت کنم و حرفی نزنم؟ زیرا اگر چیزی نگویم، نور روشنی که از این روزنه می‌آید، دیگر به خانه‌ام نخواهد رسید.

برداشت: اگر پیامی برای من داری، لطفاً به من برسان. اگر نامه‌ای نمی‌فرستی، بدان که بلبل در قفس هم با بوی گل خوشحال می‌شود.

برداشت: خشم و عصبانیت قدرتمندان به کسانی که بی‌گناه هستند آسیب می‌زند، مانند شیری که وقتی عصبانی می‌شود، به اطراف خود حمله می‌کند.

برداشت: عاشقان هرگز به خاطر مرگ‌شان ناله‌ای نمی‌کنند، چرا که مانند تیغی که به آب آغشته نمی‌شود، هیچ‌چیزی نمی‌تواند روح آن‌ها را تحت تاثیر قرار دهد.

برداشت: عزیزم، کسانی که دل‌بسته محبت هستند را ارج بنه، چون هر کسی که از این مکان مقدس خارج شود، طرد خواهد شد.