غزل شمارهٔ ۲۷۸۵

برداشت: سال به دور خود می‌چرخد، پس از باده‌نوشی لذت ببرید و از غفلت دوری کنید، مانند مینا که گوشش از پنبه خالی است.

برداشت: چرا سوره یاسین را می‌خوانید در حالی که دچار آتش و سختی هستید؟ به جای آن، به دنبال دستاوردهای مادی و خوشی‌های دنیا باشید و از زندگی لذت ببرید.

برداشت: امروز خورشید در مکانی خوشایند و ویژه می‌تابد. پس دست‌هایتان را به جلو بیاورید و با می و جام خود پیمان ببندید.

برداشت: در شب، کسی که با زیبایی چهره‌اش بر دوستانش می‌تابد، مانند شمعی می‌درخشد و قدردان این محفل است. در این جمع با یکدیگر صحبت کنید و از لحظات لذت ببرید.

برداشت: آسمان پر از سنگ‌های سخت و ناهموار است و از تفرقه تشکیل شده. تا زمانی که امکان دارد، ای دوستان، به جمع شدن و نزدیک شدن به یکدیگر تلاش کنید.

برداشت: اگر به نگاه او چشم بدوزید، در صورتی که به شما نگاهی اینچنینی بیندازد، می‌توانید درک کنید که او چه حسی دارد.

برداشت: یوسف ما در مقایسه با سنگ چقدر ارزش دارد؟ ای کسانی که از زلیخا کم‌همت‌تر هستید، غیرت داشته باشید!

برداشت: صائب این غزل را تازه نوشته است، پس در نوشتن به دوستانتان تلاش کنید که از یکدیگر پیشی بگیرید.