غزل شمارهٔ ۲۷۲۳

برداشت: دل از نگرانی و استرس بیشتر می‌شود و درد و غم موجود در زندگی، به مانند پرنده‌ای که در قفس اسیر است، بیشتر و عمیق‌تر می‌شود.

برداشت: دل، در حالت جنون و بی‌تابی، مانند شعله‌ای که از دامن آتش زبانه می‌کشد، بیشتر و بیشتر می‌سوزد و می‌افروزد.

برداشت: دیدن افرادی که روشنگر و آگاه هستند برای کسانی که غیرت و تعصب دارند، دشوار است. مانند اینکه وقتی آینه‌ای در محیطی تاریک قرار بگیرد، با وجود زنگ و کثیفی، وضوح و روشنایی آن کمتر می‌شود.

برداشت: عاشق واقعی همیشه در پی گنجینه‌های ارزشمند است و هیچ آرامشی ندارد. این مانند آن است که مرگ مثل یک مار پیچ و تاب خورده در خواب او را نگران می‌کند و نگرانی‌اش بیشتر می‌شود.

برداشت: وقتی چشمی بی‌اشک، صحنه‌ی غم را می‌بیند، انگار با دیدن آن، حلقه‌ی غم و اندوهی در حلقه‌های ناله و شیون شکل می‌گیرد و بر آن افزوده می‌شود.

برداشت: صحبت کردن درباره خورشید، موجب افزایش ارزش و توانایی می‌شود. هر روز، ماه نو لباس جدیدی به خود می‌پوشد و به زیبایی و شکوهش افزوده می‌شود.

برداشت: دیدن موی سفید صبح باعث می‌شود که در جانم لرزشی حس کنم و حرکات شمع روشن بیشتر و بیشتر می‌شود.

برداشت: فرصت‌های زندگی سبب می‌شود که اشتهای انسان بیشتر شده و مانند شاخ آهو که در حال افزایش است، نگرانی‌ها و حرص‌ها نیز بیشتر و گره خورده‌تر می‌شود.

برداشت: تن پروری و بی‌توجهی به عواقبش، جز احساس پشیمانی و درد، ثمری ندارد. همان‌طور که روغن با حرارت بیشتر، شعله‌ورتر می‌شود، پشیمانی هم از زندگی سطحی و تن پرور، به شدت احساس می‌شود.

برداشت: زیبایی که به ناز و دلبری عاشقان می‌افزاید، هر روز بیشتر موجب آزار دل آن‌ها می‌شود.

برداشت: می‌توان به سرعت و بدون تردید وارد مسیر عقل شد، اما راه عشق به گونه‌ای است که هرچه بیشتر در آن پیش برویم، بر عمق و وسعت آن افزوده می‌شود.

برداشت: محبت و توجه دلسوزان باعث شد که من در درد و رنج عمیق‌تری فرو بروم، چرا که زخم سوزن بیشتر و بیشتر می‌شود.