غزل شمارهٔ ۲۶۵۵

برداشت: در صحبت کردن، اشتباهات نادانان به وضوح نمایان می‌شود. مانند تیر کجی که از کمان خارج شود و باعث رسوایی شود.

برداشت: هر کسی که با فکر و تلاش به مسائل عمیق و دشوار می‌پردازد، در دلش دریایی از دانش و ثروت نهفته خواهد داشت.

برداشت: افراد با دل و احساس، گاهی در کنار کسانی که اصالت و درستی در گفتار و عمل ندارند، به گفتگو می‌پردازند، اما دست‌یابی به زیبایی و شکوفایی واقعی، همچون غنچه‌ای است که تنها در آغوش گل‌های خوش‌رنگ و معطر می‌تواند شکوفا شود.

برداشت: اهل معنویت و سلوک باید بر سختی‌ها و موانع فائق آیند؛ مانند اینکه اگر دانه‌ای در صدف و در دریا به تاراج نرود، نمی‌تواند گوهر شود. اگر سالک به سختی‌ها غلبه کند، به دریا که همان حقیقت و اتحاد است، خواهد رسید.

برداشت: بوسیدن دست و پای باغبان نشان از کمبود اراده و همت است. تلاش کن تا بدون نیاز به کلید، این در به روی تو باز شود.

برداشت: ناخن غیرت خود را به کار بگیرید و زخم داغ لاله را در باغ گلستان به یاد بیاورید، که این زخم می‌تواند چمن را زیبا و مرتب کند.

برداشت: اگر در دل خود نگاه کنی و از غم و اندوه من بگذری، چشمانم که پر از اشک است، می‌تواند به مانند کاسه‌ای از گرداب خونین در دل دریا به نظر برسد.

برداشت: محبت و سکوت چگونه می‌توانند با دل پرشور من کنار بیایند؟ مانند حلقه‌ای که در گرداب می‌چرخد، زمانی که لب دریا به آرامش می‌رسد؟

برداشت: هر جا که سخنی از لب شیرین او به میان آید، مانند مغز پسته که در شکر طوطی پنهان است، گویا در دل آن صحبت‌ها، جذابیت و شیرینی خاصی نهفته است که به راحتی قابل مشاهده نیست.

برداشت: من گوهری دارم که اگر آن را بیرون بیاورم، نورش به حدی زیاد است که می‌تواند اندازه‌ی بزرگ‌ترین معجزات را نشان دهد.

برداشت: تصورات و ذهنیت‌های ما باعث می‌شوند که به همدیگر نزدیک نشویم. اگر این تصورات را کنار بگذاریم، مانند حبابی هستیم که با ترکیدن، به دریا ملحق می‌شویم و از یکدیگر جدا نخواهیم بود.

برداشت: ارتباط خفاش با عیسی، همانند ارتباط عیسی با خداوند است. اگر خفاش بتواند جایی در مقام عیسی قرار بگیرد، آنگاه عیسی نیز همانند خدا خواهد شد.

برداشت: هر کسی که با دنیای بالاتر آشنا شود، مانند صدفی است که بر سینه دریا دست می‌گذارد و نشان می‌دهد که او به عمق و معنای رفیع عالم پی برده است.