غزل شمارهٔ ۲۶۳۱

برداشت: دیروز، سایه زیبای سروی بر من افتاده بود و باغبان گلی را با یک دست به دوش خود گذاشته بود.

برداشت: زیبایی و عفاف چهره‌اش چنان تأثیری بر آدمی می‌گذارد که حتی در حالت خواب هم چشم نمی‌تواند از تماشای او غافل بماند و از شرم، نگاهش را به دور می‌کند.

برداشت: هرچند که آب از سایه‌اش به مانند ابر رحمت می‌چکید، ولی نگاه گرم و آتشین او در دنیا تأثیرگذار بود.

برداشت: بهار، زیبایی و جلوه‌ای را به نمایش گذاشته که صبر، عقل و هوش را به حاشیه رانده و آن‌ها را به مانند برگ‌های خزان دور ریخته است.

برداشت: زیبایی شگفت‌انگیز او با موهای معطرش مانند موج‌های عطر دریا بر کناره‌ها پاشیده شده بود.

برداشت: چشم‌های نرگس مانند شرابی مست و شاداب است و با حالت شرم و حیا، نگاهی بازیگوشانه به دیگران دارد که باعث می‌شود هر کسی را به خود جذب کند.

برداشت: من به خاطر عشق تحت تأثیر قرار گرفتم و با وجود اینکه دستم در زلف او بود، نتوانستم از حجاب عشق خارج شوم.

برداشت: در اینجا به این نکته اشاره می‌شود که سکوت و خاموشی به خودی خود نمی‌تواند نکته‌ای را پنهان کند، بلکه زیبایی و درخشندگی فردی می‌تواند پرده‌ای بر روی اسرار و رمز و رازهای درونی‌اش بیفکند. در واقع، چهره کسی که به خاطر سکوتش چیزی را بیان نمی‌کند، در حقیقت گویای چیزهای بیشتری است و نشان‌دهنده عمق وجود اوست.

برداشت: از زیبایی او، خورشید که نورآفرین دنیاست، چاکی در آسمان ایجاد کرده که مانند کهکشان به نظر می‌رسد.

برداشت: سرو زیبا و سرزنده‌ای که در بالا است، به خاطر عشق و ارادتش به او، در برابر او به خاک می‌افتد و در لحظه‌ای که به او نزدیك می‌شود، خارهای پایش را بر تن خود می‌چسباند و آب روان را بر پیراهنش می‌ریزد.

برداشت: در زمین، زیبایی و خوشی خاصی وجود داشت و هر جا که نگاه می‌کردی، رد پای او مانند طرحی از بهشت جاودان خودنمایی می‌کرد.

برداشت: این گفته درست است که وقتی دردی به عضوی ضعیف وارد می‌شود، همانند پیچ و تاب زلفی که در موهای کسی قرار می‌گیرد، احساسات و عواطف را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: با وجود اینکه عشق در زندگی‌ام چنگ انداخته و در زیر فشار آن احساس می‌کنم، اما سایه‌ی زیبایی و جذبه‌ی محبوبم هنوز بر سرم هست.