غزل شمارهٔ ۲۶۲۰

برداشت: در روزی که درد و رنج به سراغم آمده بود، آرامش و نشاطی که داشتم تحت تاثیر غم و ناراحتی قرار گرفت و غصه‌ام مانند سرمه‌ای به چشمانم نشست.

برداشت: الان در جایی هستم که به آن تعلق دارم، اما مدتی پیش تصویر خضر برای من مانند دهان شیر بود.

برداشت: معمار آسمان به گونه‌ای کار کرده است که ساختار من آسیب‌دیده و ویران باشد، اما هنوز امیدی برای بازسازی و ترمیم آن وجود دارد.

برداشت: عشق مانند زهر است که هر قطره از آن به من خون می‌دهد، ولی زمانی که با میل و اشتیاق آن را می‌نوشم، مانند کاسه‌ای پر از شیر به نظر می‌آید.

برداشت: عشق مانند آتشی است که وقتی در وجود من رخنه کرده، باعث شده که سینه‌ام از خوابگاه شیر هم گرمتر باشد.

برداشت: در این زمان، سینه‌ی انسان مانند هدفی ثابت است که همیشه در معرض تیراندازی حوادث و مشکلات قرار دارد. زندگی‌اش خالی از سختی‌ها و چالش‌ها نیست و این تجربیات، باعث شکل‌گیری او می‌شود.