غزل شمارهٔ ۲۶۱۹

برداشت: به یاد روزهایی هستم که زندگی ما پر از خوشی و لذت بود و فکر و ذهن ما تحت تأثیر شراب و زیبایی‌های حوریان قرار داشت.

برداشت: شیشه‌ای که نم دارد، نشانه‌ای از هوشیاری می‌باشد. این حالت در میان هم‌صحبتان و در جمعی که در آن قرار دارد، به گونه‌ای است که خودش را در نقابی از بی‌خبری پنهان کرده است.

برداشت: چهره زیبای لاله‌ها قلب ما را برای دیدن آنها تشنه کرد، زیرا آب این چشمه مانند آینه‌ای روشن، شوری خاصی داشت.

برداشت: ما در حال نزدیک شدن به مقصد بودیم و در حالی که مسیر طولانی‌تری داشتیم، راحتی و آسایشی را تجربه می‌کردیم؛ اما ناگهان بر اثر نزدیک شدن به مقصد، آن راحتی به خطر افتاد و مانند نعل که بر سر آتش می‌گذارد، نشان از دشواری‌ها بود.

برداشت: در دل و ذهن من، دنیای روشنی باز شد، اما چون نبود یوسف، نور و روشنی در آیینه‌ی وجودم وجود نداشت.

برداشت: آنچه ما از زیبایی و زندگی می‌خواستیم و به دنبالش بودیم، در واقع در لایه‌ای پنهان و زیبای دیگر، مانند پرده‌ای از زنبور عسل، وجود داشت.

برداشت: نوشیدنی او رنگی تیره به خود گرفته است، وگرنه قبل از این، این شهد خالص بهترین شیرینی برای زنبوران بود.