غزل شمارهٔ ۲۶۱۶

برداشت: یوسف ما در دل چه حالی داشت، در حالی که این گل از آغاز آفرینش، به زیبایی و جذابیت مشهور بوده است.

برداشت: شعر بلند من باعث شهرت و اعتبارم شده است، همان‌طور که زلف‌های زیبای کسی می‌تواند تصویر را زیباتر کند.

برداشت: کوه و دشت پر شده از صدای زنجیر من. اما آیا مجنون واقعاً نیاز به این دایره و محدوده دارد که در آن بچرخد؟

برداشت: صائب، از کجا این سبک حرف زدن را یاد گرفته‌ای؟ هر کسی را که دیده‌ایم، تحت تأثیر این نوع شعرها بوده است.