غزل شمارهٔ ۲۵۹۲

برداشت: افراد بی‌خبر و نادان نمی‌توانند تصویر واقعی او را درک کنند، حتی اگر بخواهند که او را تسخیر کنند.

برداشت: آتش سوزانیدن از سنگ کار آسانی است، اما افسوس بر کسی که از حیرت و سرگشتگی در زمین گیر بیفتد.

برداشت: نگرانم که دیگران به حال دل من بی‌توجهی کنند و این خرابه را بی‌صاحب تصور کنند و به تعمیرش بپردازند.

برداشت: اگر شانس و اقبال پرنده‌ای مانند هما نصیب کسی شود، ممکن است این اقبال به دست اهل دل بیفتد و آن‌ها از آن برای رسیدن به هدف‌هایشان استفاده کنند.

برداشت: دنیا پر از نعمت‌های رنگارنگ است و این نعمت‌ها دل هر فقیر را به درد می‌آورد، چرا که او را با قناعتش به وصال و آرامش نمی‌رساند.

برداشت: به خود رحم کن و از بیان شکایت و نارضایتی خودداری کن، زیرا هر عاملی که به نوعی این موضوع را تفسیر کند، ممکن است دچار مشکلات و عواقب ناگواری شود.

برداشت: آزادی تنها در دیوانگی عشق ممکن است. هرکس بخواهد عاقل و منطقی شود، در اینجا به زنجیر کشیده می‌شود.

برداشت: کشتگان به راحتی به تسلیم و شکست فکر نمی‌کنند، حتی اگر نگاهی بد به آن‌ها بیندازند یا تهدیدی از طرف سلاحی داشته باشند.

برداشت: کودکی که از بخشش و سخاوتمندی بی‌بهره است، در دنیای خود به سختی زندگی می‌کند و مانند طفلی که شیرش می‌دهند، فقط از منابع خودش استفاده می‌کند.

برداشت: اگر پر و بال جبریل به دست کسی بیفتد، به راحتی او را در تیر اندازی و پرواز خواهند کرد.