غزل شمارهٔ ۲۵۷۸

برداشت: هر کسی که تحت تاثیر آن سرو زیبا قرار بگیرد، مانند آب روانی که بر رگ‌های زندگی جاری است، دچار لرز و هیجان می‌شود.

برداشت: عشق، بر هر کسی که بخواهد، مانند سایه‌ای بر زمین می‌افتد و او را از خاک به آسمان می‌برد.

برداشت: عشق به قدری قوی و پرقدرت است که هیچ چیزی نمی‌تواند مانع آن شود، حتی اگر به ظاهر مانند پرده‌ای باشد که بر روی چیزهای مهمی کشیده شده است. مانند بادی که می‌تواند بادبان را به حرکت درآورد و پرده را کنار بزند، عشق نیز می‌تواند بر هر مانعی غلبه کند.

برداشت: در زمان نیاز و در شرایط دشوار، تلاش و اراده لازم است تا به خواسته‌ها برسیم. در غیر این صورت، هر کسی به راحتی و بدون تلاش، امکانات و نعمت‌ها را به دیگران تقدیم می‌کند، حتی به کسانی که آن‌ها را شایسته نمی‌داند.

برداشت: هر کسی که تحت نظر لطف و محبت خداوند قرار گیرد، در دل شب به طور ناگهانی نعمت و ثروت را به دیگران ارزانی می‌کند.

برداشت: هر کسی که در این دنیا خود را جمع و جور کند و به خوبی‌ها بپردازد، در روز قیامت مانند قطری خواهد بود که در دریای بخشش الهی غرق می‌شود.

برداشت: به ناتوانان رحم کن، زیرا حتی صدای یک مور می‌تواند در سرزمین سلیمان آشفتگی ایجاد کند.

برداشت: کمک و رحمت به ناتوانان، در واقع نیکوکاری به خودمان است. وای بر کسی که باعث ایجاد درد و مشکل در محیطی آرام و بی‌گناه شود.

برداشت: چگونه می‌توانم خودم را حفظ کنم، در حالی که می‌دانم که سبز بودن من به تنهایی در چاهی از مشکلات و دشواری‌ها قرار گرفته است؟