غزل شمارهٔ ۲۵۴۸

برداشت: کسی که همیشه از وضعیت خود نارضایتی دارد و شکایت می‌کند، در واقع بیشتر از آنچه که هست، به خاطر دشمنان خود مراقبت و احتیاط می‌کند.

برداشت: هر کسی که به دیگران احترام بگذارد و به چشمان آشنای خود توجه کند، می‌تواند در میان افراد روشنفکر و با فهم روزگار جایگاه ویژه‌ای پیدا کند.

برداشت: آدم‌های عاشق همیشه در خطر آسیب از نگاه‌های بازیگوش دیگران هستند، حتی اگر از درد و رنج خود شکایت کنند.

برداشت: ابر به زمین نیکی می‌کند و برق را در خاک پنهان می‌سازد، همچنین باد به ما کمک می‌کند تا محصول‌مان را بهتر مدیریت کنیم.

برداشت: خشم و ناراحتی ابتدا در دل صاحب این خشم شعله‌ور می‌شود و سپس این حس منفی به اطرافیان او نیز منتقل می‌شود و آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: آفتاب عشق همیشه در قلب انسان می‌درخشد و راه را به او نشان می‌دهد. این نور همیشه بر زمین نمی‌ماند، اما عشق می‌تواند دل را به سمت راست هدایت کند.