غزل شمارهٔ ۲۵۳۷

برداشت: دوست ناوک و بی‌وفا، تو یاران خود را ترک کرده‌ای. آیا کسی این کار را می‌کند؟ تو پیمان را شکسته‌ای، آیا هیچ معشوقی چنین کاری انجام می‌دهد؟

برداشت: تو از ما جدا شدی و با دوستان ما دشمنی کردی. این عمل زشت تو باعث شرمندگی‌ات باشد، زیرا یار با یار خود چنین نمی‌کند.

برداشت: ظلم و بد رفتاری تو با عاشق سرگشته امروز چیز جدیدی نیست. من عشق را بارها امتحان کرده‌ام و هر بار این گونه بوده است.

برداشت: سال‌ها به دنبال عشق و زیبایی تو بودم، اما نمی‌دانستم که در پایان این مسیر چه سرنوشتی برای من رقم خواهد خورد.

برداشت: عشق تو حتی در حالی که بیمار هستی، به قلب من رسیده است و هیچ‌کس در این دنیا نمی‌داند که چنین حسی را از تو دریافت کرده‌ام.