غزل شمارهٔ ۲۵۳۴

برداشت: بوی پیراهن زلیخا چقدر می‌تواند روشنی‌بخش باشد؟ شمعی که در راه است، نمی‌تواند حتی پای خودش را روشن کند.

برداشت: در کنعان، عده‌ای با امید بسیار منتظرند تا نسیمی بیاید و چهره‌ی کسی را روشن کند.

برداشت: اگرچه سخن سخت و طاقت‌فرسا باشد، اما اگر نیروی جذب کننده‌ای مانند آهن‌ربا وجود داشته باشد، می‌تواند بر دل‌های سخت و آهنی تأثیر گذارد.

برداشت: هر چراغی که با گرمای آه ما روشن شود، در نسیم صبح، حتی از خورشید هم درخشان‌تر خواهد بود.

برداشت: در این دنیای تاریک و بی‌رحم، کسی نیست که از دل برای من بخواهد و کمک کند. جز چند رهبر که با رفتار گرمشان شاید بتوانند راهی روشن برای من ایجاد کنند.

برداشت: مردم فقط در تلاشند که عیب یکدیگر را پیدا کنند و به این نتیجه برسند که خداوند چگونه می‌تواند عیب خودشان را برطرف کند.

برداشت: از حسادت می‌سوزم، تا کی باید او در برابر دیده‌ام زیبایی‌های خود را به نمایش بگذارد و خانه‌ای پر از آینه را روشن کند؟

برداشت: فانوس با نورش پرده‌ی شمع را کنار می‌زند تا چهره‌ی زیبای دختران را با حیا روشن کند.