غزل شمارهٔ ۲۵۲۴

برداشت: اگر آن لب‌های شیرین با خط خودم همراهی کند، شاید این نوشیدنی قوی اثرش را کم کند و من را بی‌هوش کند.

برداشت: هرچند که عیسی با دلایل روشن خود در کنار من برای منکران حق صحبت می‌کند، اما هنوز هم می‌تواند قلب مریم را به درد آورد.

برداشت: اگر طوطی‌ای بود که می‌توانست به خاطر من رنگ و لعابی بدهد، هر کسی که با خود آن آیینه را محرم کند، تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد.

برداشت: سبزه از خاک برمی‌خیزد و رنگ سرمه‌ای به خود می‌گیرد؛ عشق هر فردی را به رازهای پنهان آشنا می‌سازد.

برداشت: هر کسی که در هنگام نوشیدن، یاد جام جم (جامی افسانه‌ای که صاحبش به ثروت و هنر دست می‌یابد) را می‌کند و به غفلت از نعمت شراب می‌پردازد، حقیقتاً نعمت باده را نادیده گرفته و در واقع کفران کرده است.

برداشت: اگر گل با محبت و مهربانی به بلبل دلجویی کند، اشک‌های او را به دامن خود جذب می‌کند.

برداشت: هر کس که به زیبایی نرگس خندان صائب نگاه کرده باشد، وقتی چشم آهو را می‌بیند، به یاد غم و اندوه می‌افتد.