غزل شمارهٔ ۲۵۰۸

برداشت: آنانی که در دنیا از انسان‌های بزرگ و با ارزش حمایت می‌کنند، بار سنگین و دشواری را به راحتی و به سادگی حمل می‌کنند، همچون پرنده‌ نوشته‌ای که نماد آزادی و قدرت است.

برداشت: برخی از افراد مانند بارهایی سنگین بر دل‌ها قرار می‌گیرند؛ این افراد کسانی هستند که از مشغله‌های دنیوی دست می‌کشند و به نوعی زندگی ساده‌تری را انتخاب می‌کنند.

برداشت: آنانی که درد و رنج دیگران را تحمل نمی‌کنند، به راحتی می‌توانند به آن‌ها آسیب برسانند. این افراد در عین حال که با مسیحیانی مانند خود یا دیگران که به نیکویی رفتار می‌کنند، به طرز شگفت‌انگیزی رفتار می‌کنند.

برداشت: به او اجازه می‌دهند که مانند مژگان خود را در چشم دیگران بگذارد و عاشقان اگر در مسیر عشق خاری بیفتد، آن را از پاهای خود برمی‌دارند.

برداشت: عشق‌های بی‌پایان و عمیق باعث می‌شود که عاشقان بیشتر در حسرت فرو بروند، حتی زمانی که به هم نزدیک هستند. در این حال، امواج دریا به آرامی و با حالتی خواب‌آلود در آغوش دریا آرام می‌گیرند.

برداشت: با وجود اینکه لیلی سال‌های زیادی در این بیابان گذرانده است، اما همچنان آهوهای گردن‌بلند فقط به خاطر تماشا از کنار او عبور می‌کنند.

برداشت: من زیبایی و قامت دل‌افزای تو را به سروهای خوش قد و قامت قمریان شبیه می‌دانم و از جلوهٔ تو، ناز و زیبایی به وجود می‌آید.

برداشت: زاهدان خشک و بی‌روح هیچ رنگ و بویی از شراب ندارند، اما از دور به نظر می‌رسد که مانند مرغ مینا زیبا و دلپذیر هستند.