غزل شمارهٔ ۲۴۸۶

برداشت: چشمان بازیگوش و زیبا، شادی و اندوه را به دل افزوده‌اند، در غیر این صورت، صاحبان مقام و قدرت از مشکلات و تنش‌ها بی‌نیاز بودند.

برداشت: این جماعتی که در خواب غفلت به سر می‌برند، حتی صدای نی را که می‌تواند نشانه‌ای از شور و هیجان عمیق باشد، به عنوان نشانه‌ای از قیامت و دگرگونی بزرگ تصور می‌کنند.

برداشت: هر کسی که آن خال‌ها را در دور چشم محبوب ببیند، می‌گوید این غزال‌ها هستند که در اطراف حرم به آرامی نشسته‌اند.

برداشت: من کیستم که بتوانم به دور محمل لیلی برسم؟ طوفان و رعد و برق نیز از فاصله دور پاهای خسته‌ام را می‌چرخانند.

برداشت: با این حالتی که داریم و بی‌کاری ما، نه دنیا را می‌توانیم اداره کنیم و نه به فکر آخرت هستیم، در حالی که به ما گفته شده که به این امور توجه داشته باشیم.

برداشت: این بیت به این معناست که سازوکارهای ناپایداری که در زندگی وجود دارد، مانند کفر و دین، بر روی جسم انسان تاثیر می‌گذارند. هر دو مفهوم به نوعی در زندگی انسان وجود دارند و بر آن تاثیر می‌گذارند. در مجموع، این جمله به تضادها و دوگانگی‌های انسانی اشاره دارد که در وجود هر فردی می‌تواند شکل بگیرد.