غزل شمارهٔ ۲۴۸۰

برداشت: لبخند تو طعمی شیرین و دلنشین دارد، مثل پسته‌ای که با نمک زیاد جالب و خوشمزه‌تر شده است.

برداشت: موهای تو را با زیبایی و انحنا مثل گل سنبل آراسته‌اند و شعله تو را از بال پرنده‌ای به نام سمندر درخشان و آرام کرده‌اند.

برداشت: نویسندگانی که به موضوع غیرت واقف هستند، در مکان‌های مقدس نیز برای نشان دادن غیرت خود، به کبوتران آسیب می‌زنند.

برداشت: به ضعیفان بی‌توجهی کن و به آن‌ها امیدی نداشته باش، زیرا افرادی که انصاف دارند، شکار و بهره‌برداری از افراد ضعیف را درک کرده‌اند.

برداشت: خداوند به خاطر گناهانی که مرتکب شده‌ایم، به ما رحم می‌کند و با شفاعت شخصی که در دنیای ما به عنوان مددکار و نجات‌دهنده وجود دارد، ما را می‌بخشد. او به مانند آب حیات، از نعمات خود به ما می‌دهد.