غزل شمارهٔ ۲۴۷۰

برداشت: افراد با اراده و بلند همت، دریا را از خار و علوفه دور کرده‌اند و در گوشه‌ای از دامان خود، به توکل و اعتماد به خدا چنگ زده‌اند.

برداشت: در یک گلستان که فقط باغبان به سر و سامان دادن به آن اهمیت می‌دهد، گل‌ها شکفته و خوشبو شده‌اند اما بلبل، این پرنده عاشق و شاداب، دیگر جرات سرودن نمی‌کند و چشمانش را بسته است.

برداشت: از غبار جنگ و لشکر، چهره‌ی زیبا پنهان می‌شود و این خوش‌باورها به زلف و موهای پیچیده‌شان دل خوش کرده‌اند.

برداشت: از زیبایی و طراوت یکرنگی لذت ببر، زیرا باغبانان بارها از صدای دلنشین بلبل دسته‌های گل زیبا را چیده‌اند.

برداشت: به زودی سفر کردن دلیل واضحی دارد؛ این نشان می‌دهد که شبنم جرس بر روی کالسکه گل قرار داده شده است.

برداشت: شور و حال صائب از زیبایی کلامش بیرون نیامد، زیرا زبان طوطی خوش‌بیان آملی را بسته‌اند.