غزل شمارهٔ ۲۴۲۱

برداشت: از نوشته‌های زیبا و دل‌انگیز محبوبم، آتش عشق در دل من شعله‌ور شد و در دل خاکسترهای این جهان، روحی تازه به زندگی بخشید.

برداشت: اگرچه نمی‌توان تیر دل را با کمان حلقه‌ای پرتاب کرد، اما زیبایی چشمان او به طرز شگفت‌انگیزی دل‌ربا است.

برداشت: چشم او با آسمان در زیبایی و جاذبه رقابت داشته و در نهایت، آن نرگس نیلوفری به زیبایی خاص خود دست یافته است.

برداشت: خاکستر پروانه، نشانی از بال و پر سوخته‌اش است. این نشان می‌دهد که در کدام شمع، امشب دوباره روشنایی و شادی به وجود آمده است.

برداشت: در باغ‌های دنیا، پرنده‌ای که به انسان عادت کرده، در کنار گل‌ها پرواز می‌کند و زیبایی‌های آن را می‌نوشد.

برداشت: در تاریکی شب، روشنایی روز به دنیای هستی آمد و این شکوفایی باعث شد که دوباره روز شود.

برداشت: قبل از این، افکار درست و منطقی اینقدر شوق و حرارت نداشتند، اما یادآوری آن چهره دلربا باعث شد که احساساتم شعله‌ور شود.