غزل شمارهٔ ۲۴۱۸

برداشت: هر کس که عشق تو را در دل دارد، به گونه‌ای درگیر می‌شود که حتی یک موی بدنش هم به اندازه‌ی سر شمشیر می‌سوزد و آسیب می‌بیند.

برداشت: زندگی دوباره در زمان خزان جوانی خود را آغاز کرد، همان‌طور که زلیخا در عشق به جوانان به شادابی و سرزندگی رسید.

برداشت: عاشق بی‌چاره در هر جا که می‌رود، به دقت و با چشم‌های خود مانند آهو به مجنون نگاه می‌کند و در حقیقت در بند عشقش گرفتار است.

برداشت: یک دل نگران می‌تواند دنیا را به هم بریزد، زیرا از ناراحتی ما، همه جا تحت تأثیر قرار می‌گیرد و احساس ناراحتی می‌کند.

برداشت: وقتی اشک‌ها کم می‌شوند، کودک به وسیله مژگانش سعی می‌کند نظر کسی را جلب کند و در حین تلاش، انگشت خود را در دهانش می‌گذارد، مانند این که از شیر محروم شده است.

برداشت: پرواز روح آزادی‌خواهانه انسان‌ها در شرایط سخت و غم‌انگیز متوقف می‌شود. هر کسی که نتواند در دنیای پر از آلودگی و مشکلات به بازسازی و بهبود خود بپردازد، در واقع در چنگال همین دشواری‌ها گرفتار می‌شود.