غزل شمارهٔ ۲۴۰۵

برداشت: هر کس که مانند شبنم زیبایی و طراوت به زندگی خود ببخشد، در نزد معشوق خود، که نماد عشق و نور است، جایگاهی با ارزش پیدا می‌کند.

برداشت: وقتی که مانند نوشیدن شراب انگور، آدمی بی‌دغدغه و بی‌خبر از غم و غصه باشد، می‌توان در میخانه‌ها از این نوشیدنی بی‌رنگ بهره‌مند شد.

برداشت: دردی که پنهان مانده را نمی‌توان به راحتی بیان کرد. مثل اینکه بوی می نمی‌تواند از شیشه بیرون بیاید، وقتی که رنگ شده باشد.

برداشت: خال لیلی در دل شب بر دیوانه‌وار به سوگ نشسته و در جستجوی همدردی است. او می‌خواهد بداند که کدامین انسان بی‌احساس است که برای مجنون سنگ پرتاب می‌کند.

برداشت: امید به رشد و شکوفایی از نشانه‌های تازه و زیبا نیست، بلکه اگر بذر دچار زنگ‌زدگی شود، حاصلش افسوس و ناامیدی خواهد بود.

برداشت: در هجوم موری، شیر هم ناتوان می‌شود؛ چه رسد به اینکه بخواهد با مژگان خود خط زیبایی بکشد.

برداشت: نامه‌ای که به صورت خصوصی نوشته شده، از خطر افشای محتوایش در امان است و در مکان‌های حساس و مؤمنانه باید با دقت و احتیاط رفتار کرد.

برداشت: حوادث ناگوار و غیرمنتظره به همه جا حمله کردند و هر کسی که خواسته در شرایط بد، به صلح و آرامش دعوت کند، به طرد و نهیب جنگ برمی‌خیزد.