غزل شمارهٔ ۲۳۸۸

برداشت: هر چه عیب‌جو تلاش کند تا عیب‌های ما را نمایان کند، غیرت و غیرت ما باعث می‌شود که بیشتر بر روی یادگیری و کسب مهارت‌ها تمرکز کنیم.

برداشت: یک دل باهوش می‌تواند مسیر گمراهان را هدایت کند و مثل راهنمایی عمل کند که کاروانی را به مقصد می‌رساند.

برداشت: من از اینکه با چنین شانس و بختی، لطف و رحمت او به من برسد، شگفت‌زده‌ام، در حالی که دریای عظیم نیز به من خبر می‌آورد.

برداشت: نخل ما کی میوه می‌دهد؟ در حالی که چوب دار از سر منصور به‌راستی بزرگ و قوی شده است.

برداشت: چهره‌ی دلربای او به قدری من را مجذوب کرده که دیگر نمی‌توانم به خاطر آن غم‌ها و دردهای خود بیندیشم؛ او با یک حرکت از موهای کمرش همه‌ی مشکلات را از یادم می‌برد.

برداشت: چشم‌های ما برای دیدن زیبایی‌های دنیا به دنبال مادیات نیستند، بلکه هدف از این جستجو، رهایی از وابسته‌های دنیوی و توجه به معانی عمیق‌تر زندگی است.

برداشت: هرکس که مانند غواصی با دقت و مهارت به جستجوی درون خود می‌پردازد، می‌تواند از عمق وجودش ارزش‌های گرانبهایی را به دست آورد.