غزل شمارهٔ ۲۳۷۳

برداشت: به خاطر شور و شوقی که در دل دارم، روح من از قید و بند جسم آزاد شده است و از شدت نشئگی، سر خم را ترک کرده و به سمت جریان شراب رفته‌ام.

برداشت: هر که اهل قناعت باشد و به دل خود رضایت دهد، هرگز شادی و خوشی در زندگی‌اش کم نمی‌شود، مانند غنچه گلی که در خانه‌اش به زندگی ادامه می‌دهد.

برداشت: سایه‌ی خاکساری مانند دیواری است که انسان را از آسیب‌های دنیا حفاظت می‌کند، و گردونه‌ی زندگی نمی‌تواند بر افرادی که در این حالت هستند ظلم کند.

برداشت: لب او را با عشق، همچون صبحی آرام، زینت داده‌اند و از درخشش ستاره‌ها، ورق زندگی‌اش را ساده و بی‌پیرایه کرده‌اند.

برداشت: پوشاندن و افتادگی را از دست نده، زیرا این چیز ارزشمندی است که برای بزرگ‌منشان زمین را سجاده و محل عبادت کرده است.

برداشت: به دیوار تکیه زده‌ام تا نگاهی بیندازم که دریا چه چیزهایی را از صدفش به ما هدیه داده و چه ثروت‌هایی در دل خود نهان دارد.

برداشت: با کمی تلاش و حرکت، می‌توان به راحتی آماده سفر شد، مانند درخت نخل که در فصل خزان، برگ‌هایش را برای سفر آماده می‌کند.