غزل شمارهٔ ۲۳۱۴

برداشت: چگونه می‌توان از عشق محبوب جدا شد در حالی که تیغ بی‌رحم او را به جان می‌زند؟ نمی‌توان از پشت به خاطر زخم‌های سختی که بر دل می‌زند، در باغ گل آرامش یافت.

برداشت: وقتی که مرا می‌سوزاندی، باید می‌دانستی که دوری از تو برایم دشوار است. مثل اینکه نباید در ابتدا به جمعی، بار و خستگی بکشم.

برداشت: در این دنیا، ارتباط با افراد نادان و بی‌ارزش بسیار دشوار است و نمی‌توان به راحتی برای به دست آوردن ثروت، به مخلوقات خطرناک و بی‌اعتماد نزدیک شد.

برداشت: از نیروی اعتماد به خداوند، هر کسی که همچون محراب به دیوار تکیه می‌دهد، می‌تواند صاحب روشنایی و راهنمایی شود.

برداشت: ما با عظمت و غرور خود بر خاموشی غلبه کردیم، هر چند که آسمان بی‌رحم به ما سختی و آزار رساند.

برداشت: کسی که به اعضای خانواده‌اش می‌آید و شایستگی زندگی را به نمایش می‌گذارد، می‌تواند سرنوشت ما را ببیند و از آن آگاه باشد.